سلام

نمیدونم چی بگم ولی میخوام خواهش کنم اگه زحمتی نیست نظر بدین

اگه دختر ها هم نظرشون رو بگن دیگه بهتر دلم میخواد بدونم نظر شون چیه ؟

اگه اشتباه کردم بهم بگن چون خودشون هم دخترن شاید حسی که اون

دارن رو من ندونم چی هست ؟

من با یه دختر به مدت دوسال بودم خیلی دوستش داشتم حتی با هم قرار ازدواج گذاشتیم قرار بود با

هم ازدواج کنیم ولی یه روز دیدم بعد از دوسال با یه پسر دیگه تو یه کافی شاپ نشسته دارن با هم

صحبت میکنن به نظر شما من باید چیکار میکردم  ؟

علتش رو ازش پرسیدم گفت این پسر مزاحم من شده بود رفته بودم بهش بگم دیگه دنبال من نیاد من

میخوام ازدواج کنم ، آخه من چي ميگفتم چيكار ميكردم ؟

به نظر شما چيكار ميكردم ترو خدا بگيد  ؟

شما بودين چيكار ميكردين تو كافي شاپ وقتي ديدم با اون پسره ميخنده و گپ ميزنه شما بودين چيكار

ميكردين به نظر شما راست ميگفت ؟

هر كاري از دستم بر ميومد براش ميكردم حتي چند دفعه خودم رو وسط انداختم تا مزاحم هاي كنه اش

دور كنم آبروي خودم رو واسه خاطر اون به خطر انداختم

خواهش مي كنم نظر بدين

تازه جالب تر اينجاست بدونيد كه نه با من ازدواج كرده نه با اوني كه ديدمش با يكي ديگه رفته ازدواج كرده

ازدواج كرده مي فهميد چي ميگم ؟

يعني من له شدم نابود شدم ، الان ۶ هفته از جريان ما ميگذره خيلي افسرده شدم به خدا دارم داغون

ميشم چيكار كنم ؟

بوي باران‏‏‏‏،بوي سبزه،بوي خاك،

شاخه هاي شسته، باران خورده،پاك

آسمان آبي و ابر سپيد

برگهاي سبز بيد

عطر نرگس ، رقص باد

نغمه ي شوق پرستو هاي شاد

خلوت گرم كبوترهاي مست...

نرم نرمك مي رسد اينك بهار

خوش به حال روزگارى!

خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه هاي نيمه باز

خوش به حال دختر ميخك-كه مي خند به ناز

خوش به حال جام لبريز از شراب

خوش به حال آفتاب

اي دل من گرچه در –اين روزگار-

جامه ي رنگين نمي پوشي به كام

باده ي رنگين نمي بيني به جام

نقل و سبزه در ميان سفره نيست

جامت – از آنچه كه مي بايد – تهي است

اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم!

اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب!

اي دريغ ازما اگر كامي نگيريم از بهار

گر نكويي شيشه ي غم را به سنگ؛

هفت رنگش مي شود هفتاد رنگ!

نه خیال فردا را خواهم؛ نه توبه ی امروز را و نه گناه دیروز  را
نه گذر لحظه؛  نه بازی های زمانه؛ هیچکدام مرا نشکست
اما باز میگویند مجرمم چرا؟؟؟

راستی مسافر
دستانم با چند دکمه ی پیراهنت عجین شد؟
پاهایم چند آرزویت را له کرد؟
چشمانم چند خوابت را آشفته کرد؟

 راستی مسافر :وقتی زیر شلاق درد بودی
چند باده به سلامتی من نوشیدی؟
چند بوسه ی گل پرپرت شد؟

وقتی سکوت بود و انتظار
چند بار به حرمت دیروز آه کشیدی؟

چقدر زود گذشت ! انگار همین دیروزبود که دیدگاه خاکستری ام  را نوشتم

و خواستم هر کس که از اینجا

گذر می کند بداند که من نه به دنبال ایده آل سفیدم و نه بدبینم و سیاه

بلکه تعادل و خاکستری بودنم

آرزوست !

یک سال از حضور من در وردپرس و دنیای وبلاگ نویسی با کلی خاطرات

خوب و پیدا کردن دوستانی بهتر از

 آب روان

می گذرد . دیگر دفتر دلنوشته هایم تبدیل به وبلاگم شده است و

 کتابخانه ، بلکه در معرض دید همگان قرار می دهم  و همیشه از

انتقادهایی که به من شده استقبال

کرده ام و خواسته ام تا جایی که ممکن است  واقع بین باشم .

نمی دانم تا چه حد موفق بوده ام و وبلاگ تنهایی من چقدر توانسته است

 در میان شما جا باز کند ؟

اما به هر حال هر چه بود گذشت و من منتظر نظرات شما در جشن یک

سالگی ام هستم !

آسمان امشب به حالم مویه کن